Beleggen in china

Beleggen in China

De Chinese economie kent groeipercentages die in het westen sinds de jaren zestig niet meer voorkomen: 7 tot 10 procent per jaar en niet incidenteel, maar jaar na jaar. Een booming economie trekt investeerders en de beleggingsfondsen in China zijn al niet meer op de vingers van een hand te tellen. Rechtstreeks in Chinese aandelen beleggen is ook niet zo moeilijk, maar vanwege de gebrekkige informatie voor particuliere beleggers, zelfs in dit internettijdperk, is dit niet aan te raden of u moet uw geld steken in een van de hele grote Chinese bedrijven. Daar valt met enige moeite nog wel iets over te vinden.

Veel beleggers blijven echter huiverig om hun kapitaal in emerging markets te steken. Niet geheel onterecht gezien de vele crises in emerging markets in het verleden. De peso crisis in Mexico, Brazilie, Zuid-Korea, Turkye - allemaal hebben ze al hun beurscrashes gehad en veel particuliere beleggers die op het hoogtepunt van de markt instapten (vooral beginnende beleggers maken deze fout nogal eens, al dan niet aangespoord door zogenaamde experts van gerenomeerde instituten) stapten enkele maanden later gedesillusioneerd uit, met tientallen procenten verlies op hun belegging. “Nooit meer” is het pertinente antwoord van beleggers die hun illusies zo in rook zagen opgaan.

Op veel beleggingen in emerging markets werd in het verleden verlies geleden door een koersval van de betreffende valuta. In het geval van een koersval van een munt dalen beleggingen in die munt voor buitenlandse investeerders met hetzelfde percentage: het zogenaamde valutarisico. Is dit ook een rampscenario voor beleggingen in China? Het antwoord is vrij simpel: dit risico is zeer gering.

China is op dit moment de derde exporteur van de wereld, is hard op weg om Duitsland en de Verenigde Staten van de eerste en tweede plek te stoten en is op weg om de eerste economie ter wereld te worden.

China is ook op weg om de eerste investeerder ter wereld te worden. Door de export zijn gigantische dollar-, euro- en goudreserves ontstaan die mondiaal gezien belegd worden.

De Chinese munt wordt in de eerste plaats gedekt door de genoemde reserves, door het export overschot zal er vraag blijven naar de Chinese munt waardoor de wisselkoers stabiel blijft en dan is er ten derde ook nog de politieke invalshoek: China zou de koers van haar munt best willen verlagen om nog meer te kunnen exporteren, maar de Verenigde Staten en Europa zullen dit nooit accepteren. Drie redenen waarom het valutarisico voor beleggingen in China vrijwel is uit te sluiten.

Naarmate China zich meer en meer ontwikkeld zal een stijging van de Chinese munt in de toekomst onvermijdelijk zijn. Door haar continue exportoverschotten zal er in de toekomst zoveel vraag naar de Chinese munt blijven dat deze op een gegeven moment onvermijdelijk moet stijgen.

Beleggingen in China zullen op lange termijn van een positief valutarisico profiteren: door stijging van de Chinese munt zullen de beleggingen op zich, afgezien van het beleggingsresultaat, in waarde stijgen. Op lange termijn dient hier letterlijk opgevat te worden: een decennium of nog langer. China zal er niet happig om zijn om de wissselkoers van haar munt te verhogen, omdat ze haar exportmotor wil laten draaien.

Afgezien van het valutarisico kunnen beleggingen in China natuurlijk nog aan andere bewegingen onderhevig zijn: een algemene beurscrash, verliezen op individuele beleggingen of een verandering van de politieke situatie. Ervaren beleggers weten echter ook dat dit alles weer voorbij waait en dat spreiding en tijd de meeste waardevolle beleggingstips zijn.

Zoals beleggingen in de Verenigde Staten op lange termijn onvermijdelijk een negatief valutarisico zullen ondervinden (zie het andere artikel in deze reeks), zo zullen beleggingen in China op lange termijn vrijwel onvermijdelijk een positief valutarisico ondervinden. Dit is zonder meer een afspiegeling van de verschuiving van economische en politieke macht die in de loop van deze eeuw zal plaatsvinden: een verschuiving van de macht van west naar oost.

Auteur: Rene Helgers, 21 december 2006